Eduki publikatzailea

Prozesioa Elgetan

Urangak Gasteizko Arte eta Lanbide Eskolan eta Madrilgo San Fernandoko Arte Ederren Akademian egin zituen lehen ikasketak. 1889an, bere lagun Paco Durrio eskultoreak gogatuta, Parisera joan zen eta han Santiago Rusiñol eta Ignacio Zuloaga ezagutu zituen. Azkenaren lagun mina izan zen eta bien arteko adiskidetasun etenezinean funtsatuta, elkarrekin joan ziren, geroago, Ameriketako Estatu Batuetara eta Kubara. Parisen, ikasten jarraitu zuen eta erakusketa batzuetan parte hartu zuen, taldeka zein banaka. Azkenen artean, nabarmentzekoa da 1897an Le Barc de Boutteville izeneko galerian egindako erakusketa. Hala eta guztiz ere, egoera guztiz egokia zuenean, bere nortasunari zerion berezko ekinbideari lotuta, Elgetara itzuli zen. Urangak haurtzaroaren zati bat eman zuen Gipuzkoako herri txiki horretan eta beti izan zen margolariaren gordeleku espirituala.

Margolan honetan, aipatu dugun herri horretako gertaera bat ikus daiteke, prozesio bat, hain zuzen ere. Irudian, korporazioa elizara sartzen den unea ikusten da, banderariaren eta parrokoaren atzetik doala. Margolana angelu edo eskortzo behartu batetik landuta dago eta argiro erakusten du artistak pintura dinamikoa gustuko zuela, egitura librekoa, zirrimarratutakoa bailitzan. Horren adibide garbia dugu soldaduaren irudia, hots, ikuslearen begiradaren arretagunea. Margolanean, aipatzekoa da koloreen erabilera; argi ikusten da Urangak tonu lurkarak eta artistaren lanetan hainbestetan ageri diren gorrixkak gustuko zituela, betiere kontraste kromatikoa bilatuta eta argiaren garrantzia azpimarratuta.

 

 

Urangak Espainiako tradizio klasikoari atxikitako Velázquez, Goya edo Eugenio Lucasen eragina jaso zuen, baina margolari berritzailea izan zen, aipatutako legatua ikuspegi berri batez islatu zuelako, aurretik ezagututako Frantziako abangoardiaren eraginaren baheari esker.

 

Pablo Uranga (Gasteiz, 1861 – Donostia, 1934)

Mihise gaineko olioa
79,5 x 119 cm

[Zk. 186]